Vijfde zondag in de veertigdagentijd

Symbool van de week

GRAANKORRELS

De graankorrel moet in de aarde vallen.  Zaad moet sterven in de aarde om te kunnen groeien en vrucht te dragen.  Het beeld van de graankorrel leidt ons naar de Goede Week.   Mensen willen Jezus zien – ze lopen hem achterna en willen Hem spreken.  Jezus  spreekt  dan  ook  wondere woorden…  Bij Hem is alles zo anders:  leven is sterven en winnen is verliezen.   Wie zou Jezus niet achterna lopen?!  

Zal ìk Jezus trouw volgen?  Hoe zal ik hem dienen?  Want waar Hij is, zal ook zijn dienaar zijn… 

Mocht ik mij de komende dagen meer bewust worden, dat als Jezus in de schoot van de aarde wordt gelegd, Hij voor mij voedsel wordt van eeuwig leven.  Voedsel dat wèrkelijk voedt en leven geeft. 

‘Als de graankorrel niet in de aarde valt,
blijft hij alleen; maar als hij sterft,
brengt hij veel vrucht voort.’
Johannes 12

Vierde zondag in de veertigdagentijd

Symbool van de week

KAARS

Het beeld van het licht spreekt het oerverlangen van de mens aan naar leven en geluk.  Een kaars ontsteken is geloven dat Jezus licht is voor ons.  Jezus is licht voor de wereld.   Hij is mens geworden en wil dat mensen leven.  De duisternis van onze werkelijkheid wijkt door het licht:  Jezus brengt leven en leert ons het licht weer te zien. 

Laten we het licht niet haten, maar opzien naar  Jezus, naar het kruis.  Het volk van Israël ziet op naar de koperen slang die omhoog geheven wordt in de woestijn en wordt gered.  Ook ik wil opzien naar het kruis en mag daardoor leven ontvangen, verlossing en licht.   

‘Wie de waarheid doet gaat naar het licht,

opdat van zijn daden moge blijken

dat zij in God zijn gedaan.’ Johannes 3

Derde zondag in de veertigdagentijd

Symbool van de week

KNOPENTOUW

Jezus knoopt van touwen een gesel – het huis van de Vader is geen markthal!  God drijft geen handel, maar wil in mensen ‘wonen’:  Jezus spreekt over de tempel van zijn lichaam.  Ik ben zelf tempel van God.  Is mijn hart vrij om God te laten huizen in mij?  Leven de ‘woorden’ van God in mijn hart of is mijn innerlijke tempel toe aan een schoonmaakbeurt?

Deze sterke tijd wil tijd zijn van onderscheiding, om inzicht te krijgen in wat mij bepaalt of beperkt in mijn innerlijke bewegingsvrijheid, wat ik niet los kan laten, waar de knopen van mijn leven zitten. 

Een touw met knopen doet denken aan een gebedssnoer, waarbij ik knoop na knoop, kraal na kraal mèt Maria mag groeien naar Pasen toe…  Zo wil Maria de knopen van mijn leven ontwarren.

‘Het woord van de Heer is eerlijk,

het blijft in eeuwigheid waar.’ Psalm 19

Tweede zondag in de veertigdagentijd

Symbool van de week

WITTE ZIJDE

Witte zijde verbeeldt het kleed van Jezus die van gedaante verandert.  De rups weeft de zijde, ontwikkelt zich tot vlinder en breekt uiteindelijk uit de cocon.  Een langzaam proces dat tijd vergt…  Echte zijde staat symbool voor puurheid, soepelheid, zachtheid, duurzaamheid, authenticiteit en waarachtigheid.  ‘Zijn kleed werd glanzend en zo wit als geen bleker ter wereld maken kan.’  Vandaag zie ik op naar Jezus – de Verrezene – die mij moed en kracht geeft om op de ingeslagen weg verder te gaan op weg naar Pasen.  Ik weet en geloof dat het volgen van Jezus, de Gekruisigde, mij uiteindelijk zal brengen tot Jezus, de Verrezene. 

Met de leerlingen uit het evangelie mag ik de Heer in glans zien: voorsmaak van de verrijzeniservaring vanwege God, tot versterking van mijn geloof. 

‘Dit is mijn Zoon, de Welbeminde,

luister naar Hem.’ Marcus 9, 7

      

Eerste zondag in de veertigdagentijd

Symbool van de week

STEEN

Een steen verbeeldt de woestijn.  Jezus blijft veertig dagen in de woestijn,  de plaats waar mensen worstelen met hun opdracht, waar ze leren onderscheiden waar het op aan komt.  

Waar mensen samenleven kan het er hard aan toe gaan.  Mensen kunnen hard zijn als steen.  Maar als we ons naar God toe keren, wordt ons hart weer zacht.  In deze veertigdagentijd krijgen we de tijd om zacht te worden en ons meer en meer open te stellen voor wat God wil voor mensen:  een wereld waar mensen er zijn voor elkaar en in harmonie leven met de schepping.  Door de schepping en het verbond met Noach heeft God zich verbonden met de mens en laat hem nooit alleen.  God spreekt in de woestijn van ons hart.  Laten we luisteren naar Hem en gehoorzaam zijn aan de Geest.  

‘De tijd is vervuld en het rijk Gods is nabij;

bekeer u en geloof in de Blijde Boodschap.’ Marcus 1, 15

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s